روزی روزگاری، دو برادر بودند؛ یکی توانگر و دیگری تنگدست. برادر توانگر هرگز کمکی به برادر فقیرش نمی‌کرد.

پادشاهی بود که اطراف قصرش را جنگل انبوهی پوشانده بود. در آن جنگل حیوانات وحشی فراوانی زندگی می‌کردند.

روزی زنی با دختر و دختر ناتنی‌اش به مزرعه ای رفت تا برای گوسفندان خود شبدر بچیند.

یکی بود یکی نبود، دو برادر بودند که هر دو سرباز بودند و در جبهه می‌جنگیدند. از این دو برادر یکی ثروتمند بود و دیگری تنگدست...

شبی طبال جوانی که از میان مزارع می‌گذشت، به دریاچه ای رسید و سه رشته کتان سفید کنار دریاچه دید. با خود گفت: «چه کتان لطیفی!»

یکی بود یکی نبود، پادشاهی بود که دوازده دختر داشت: یکی از یکی زیباتر. هر دوازده دختر در سالن بزرگ قصر باهم می‌خوابیدند

روزی روزگاری، دهقانی بود که اسبی داشت. اسب سال‌ها وفادارانه به صاحبش خدمت کرده، ولی دیگر پیر شده بود و نمی‌توانست مثل گذشته کار کند.

یکی بود یکی نبود، شاهزاده ای بود که سری نترس و روحیه ای چنان ماجراجو داشت که آرامش خانه پادشاه با آن سازگار نبود.

یکی بود یکی نبود، روزی روزگاری هفت مرد زرنگ بودند که باهم زندگی می‌کردند. بعد از مشورت‌های طولانی تصمیم گرفتند دنیا را بگردند

سربازی بود که چندین سال آزگار با وفاداری تمام به پادشاهی خدمت کرده بود.