کتاب داستان کودکانه

کار و تلاش حضرت علی (ع)

اقتصاد برای کودکان

« جوانمردی جز علی نیست  و شمشیری جز ذوالفقار نیست »

به نام خدا

سیزدهم رجب بود. ناگهان همه دیدند فاطمه بنت اسد از شکاف دیوار کعبه بیرون آمد! نوزادی نورانی در آغوشش بود. ابوطالب با شادی گفت: «خدایا! نامی زیبا برای فرزندم بفرست». همان لحظه نوری درخشید و لوحی سبز پدیدار شد که روی آن نوشته بود: «علی»                                                                                                                      

پیامبر مهربان خدا، حضرت محمد(ص)، که پسرعموی علی(ع) بود، او را مثل فرزند خودش، خیلی دوست داشت. با مهربانی با او حرف می‌زد و چیزهای زیادی به او می‌آموخت. علی (ع) همیشه کنار پیامبر بود و از رفتار و سخنان ایشان، راه درست زندگی را یاد می‌گرفت.                                                                                                                     

علی (ع) از نوجوانی کار و تلاش را دوست داشت. او با شتر از راه‌های دور آب می‌آورد و با درآمد حاصل از دسترنج خودش زندگی می‌کرد. وقتی بزرگ‌تر شد و به مدینه رفت، زمین‌های خشک اطراف مدینه را با دستان پرتلاشش کَند تا آب زلال از دل خاک بیرون بیاید و مردم از آن استفاده کنند.                                                                                     

مسافران خسته وقتی به چاه‌هایی می‌رسیدند که علی(ع) با دستان مهربانش ساخته بود، خوشحال می‌شدند. آن‌ها آب خنک می‌نوشیدند و شترها و حیواناتشان را هم سیراب می‌کردند. این چاه‌ها هدیه‌ای بود از طرف حضرت علی(ع) برای همه رهگذران تشنه.                                                                                                         

حضرت علی(ع) درختکاری و کشاورزی را خیلی دوست داشت. او با دستان پرتوانش زمین را آماده می‌کرد، هسته‌های خرما را می‌کاشت و از نهال‌ها مراقبت می‌کرد. کم‌کم زمین‌های خشک به باغ‌های سبز و زیبا تبدیل شدند و همه از دیدنشان لذت می‌بردند.                                                                                                                                       

وقتی خرماهای نخلستان می‌رسید، علی(ع) همراه کارگران، آن‌ها را می‌چید. بخشی از خرماها را برای خانواده و کمک به نیازمندان کنار می‌گذاشت و بخشی دیگر را به بازار می‌برد. او با پول دسترنج خودش، برده‌هایی را می‌خرید و در راه خدا آزاد می‌کرد.                                                                                                                                        

حضرت علی(ع) همراه همسر مهربانش حضرت زهرا(س) نان می‌پختند. آن‌ها نان‌های گرم و خوش‌بو را با خرماهای شیرین در خورجینی می‌گذاشتند تا برای یک کار خیر آماده شوند.                                                                             

حضرت علی(ع) شب‌ها آرام و بی‌صدا، خورجین نان و خرما را بر دوش می‌گذاشت و به خانه یتیمان و نیازمندان می‌برد و دسترنج کار خود را با مهربانی میان آنان تقسیم می‌کرد تا آنها را شاد کند.

روزی پیامبر مهربان(ص) به خانه‌ی حضرت زهرا(س) آمد. ایشان عبای خود را روی حضرت علی(ع)، حضرت زهرا(س) و فرزندانشان حسن(ع) و حسین(ع) کشید، دست به آسمان بلند کرد و برایشان دعا نمود و فرمود: «خدایا! ایشان اهل‌بیت من هستند.»                                                                                                                                     

به‌خاطر تلاش‌ها و سخت‌کوشی حضرت علی(ع) در ایمان به خدا و کمک به مردم، پیامبر گرامی اسلام(ص) به فرمان خداوند، در آخرین بازگشت از سفر حج در روز غدیر، دست علی(ع) را بالا برد و او را به عنوان جانشین شایسته و درست خود معرفی کرد. از آن روز به بعد، حضرت علی(ع) امام و پیشوای مسلمانان شد.                                                             

سخنی با والدین:

در سیره امام علی(ع)، همان‌گونه که دانش و بینش و تقوا، ایمان، شجاعت، شهامت، مدیریت، دادگری، اخلاص و مدارا جایگاه خاصی دارند، کار و تلاش نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. امام علی(ع)، کار کردن را از لوازم زهد و پرهیزکاری می‌شمارد. حضرت علی(ع)، با تشویق افراد جامعه به کار و تلاش می‌فرماید:«هرگز شما را به عملی دعوت نکردم مگر اینکه خود در آن کار پیش‌قدم بوده‌ام.» ایشان به کارهای رایج آن زمان می‌پرداخت و با اینکه مسئولیت‌های سنگین‌تری همچون حکومت جامعه اسلامی را به عهده داشت، در زمینه کشورداری، عدالت اجتماعی، قانون‌گرایی، زهد و تقوا و دین‌داری، سرآمد خاص و عام بود. در زمینه فعالیت‌های اقتصادی نیز یادگارهای ارزنده‌ای از خود به خاطره تاریخ به ودیعه نهاده است. امام علی(ع)،  در کنار کارهایی چون تعلیم و تعلم، قضاوت و حضور در میدان جنگ، به کارهای اقتصادی نیز اهمیت می‌داد و یک کشاورز نمونه بود. در احیای زمین‌ها می‌کوشید و دیگران را نیز به کاشتن بذرها و درخت‌ها تشویق می‌کرد. همچنین در زمینه حفر قنات و استخراج آب که در سرزمین سوزان عربستان حکم کیمیا را داشت، بسیار فعال بود. حضرت علي(ع) آنقدر کار بدني انجام ميداد که دستش پينه بسته و ترک برمي‌داشت و بيشتر مواقع تاول مي‌زد. کتاب «امام علی (ع)، کار و تلاش» نیز در همین راستا با هدف آشنایی نسل کودک و نوجوان با فعالیتهای اقتصادی امام علی(ع) به نگارش در آمده است.

گزیده‌ای از خدمات اقتصادی امام علی(ع):

• ساخت بندر (بندر جده در عربستان و اسکله آن)
• تغییر بذر (بذر گندم را از ایران آورده و در مدینه و طائف کاشت و توسعه داد.)
• حفر چاه و قنات.
• کارهای عمرانی و نظارت ساختمانی.
• بنا کردن نخلستان‌های بی‌شمار.
• پر کردن خزانه مسلمین.  
                                                                                                     
  

حضرت محمد(ص) :

الْعِبَادَةُ عَشَرَةُ أَجْزَاءٍ تِسْعَةُ أَجْزَاءٍ فِي طَلَبِ الْحَلَال

عبادت ده جز است که نه جزء آن در کار و تلاش برای به دست آوردن روزی حلال است

(این نوشته در تاریخ ۱۳ تیر ۱۴۰۵ بروزرسانی شد.)

گزارش مشکل و حذف مطلب

• Issue: *
  فایل، ناقص است لینک خراب است صدا و تصویر پخش نمی‌شود درخواست حذف این محتوا از سایت سایر موارد

• Details: *
  

ارسال درخواست