پدرم در تمام اوقات جنگ تا رسیدن من به پنج‌سالگی در ارتش بود. البته مقصودم جنگ اول است. در این مدت او را زیاد نمی‌دیدم و از کمبود دیدارش هم ناراحت نبودم. گاه که از خواب بیدار می‌شدم در پرتو شمع، هیکل بزرگی را در لباس نظامی می‌دیدم که به‌رویم خم شده بود و مرا می‌نگریست.

خدایا من چقدر امیرالمؤمنین علیه‌السلام را دوست دارم! غدیر را هم خیلی دوست دارم. برای همین در اذان «أَشْهَدُ اَنْ عَلِیاً وَلَی الله» می گویم. می‌خواهم غدیر را بیشتر بشناسم و آن را برای بچه‌های دیگر بگویم.

مدتی است که دستم سنگین شده و انگیزه‌ی نوشتن را از دست داده‌ام. اصلاً انگار حوصله‌ی هیچ کاری ندارم. نه تایپ، نه ویرایش، نه فتوشاپ تصاویر و خلاصه هیچ کاری.

در آسمان سه ستاره، یکی قرمز یکی سبز و یکی زرد وجود داشتند. آن‌ها دوست یکدیگر بودند. اما یک روز راهشان را گم کردند. ستاره قرمز وقتی دید یک ابر سفید با کمک باد دارد از آن‌جا عبور می‌کند، فوراً پرید روی آن و همراه با ابر به حرکت درآمد.

روز تولد «سون‌جیانگ» کوچولو فرا رسیده بود، عموی عزیزش یک کیک خامه‌ای بزرگ به او هدیه کرد. روی سطح کیک انباشته شده بود از خامه سفید و خوشمزه و خوشبو!

دُرسا کوچولو یک مروارید خیلی خوشگل توی یک صدف قشنگ توی دریا بود. درسا آن‌قدر زیبا و درخشان بود که حتی خودش هم از دیدن خودش خوشش می‌آمد و دوست داشت دیگران هم زیبایی خیره‌کننده‌ی او را ببینند.

در دریای بزرگی، یک ماهی غول‌پیکر با دندان‌های تیز و وحشتناکش زندگی می‌کرد گاه‌گاهی نیز به وسط دریا می‌رفت و در یکی دو حمله، مقدار خیلی زیادی از ماهی‌ها را می‌خورد.

در یک روز بهاری، ناگهان ابرهای سیاه در آسمان پدیدار شدند و جلوی خورشید را گرفتند. با صدای رعدوبرق باران شدیدی شروع به باریدن کرد. یک مورچه کوچولو درحالی‌که فریاد می‌زد باران می‌آید می‌دوید. او آن‌قدر دوید تا رسید به یک خانه‌ی کوچولو. این خانه خیلی خیلی کوچک بود تقریباً به‌ اندازه‌ی یک سیب بود.

باران بهاری مثل دانه‌های مروارید یک‌ریز می‌بارید، شرشر شرشر... یک گروه از پرنده‌ها در لانه‌ی پرستو خانم جمع شده بودند و درحالی‌که از پشت شیشه بیرون را تماشا می‌کردند با هم بحث می‌کردند.

در ایالت «سیچوان» در کنار کوه معروف «ذوشان» معبدی قرار داشت. در اطراف این کوه میمون‌های زیادی زندگی می‌کردند. اما از انسان‌ها نمی‌ترسیدند و اغلب به نزدیکی معبد می‌آمدند و از راهبان معبد غذا می‌گرفتند و در واقع با آن‌ها دوست شده بودند.