چشمه به راه افتاد تا به مزرعه‌‌‌ها و باغ‌‌‌ها برود و آنها را سیراب کند. یک روز چشمه به یک سنگ رسید؛ یک سنگ بزرگ. چشمه از سنگ خواست تا جابه‌جا شود. ولی سنگ گفت: من سنگم و سال‌‌هاست که اینجایم

همه‌‌ی حیوانات در مزرعه زندگی می‌‌کردند. حیوانات مزرعه هر روز با صدای خروس بیدار می‌‌شدند. یک روز مزرعه‌‌دار یک ساعتِ زنگی خرید. خروس خیلی ناراحت شد...

قناری کوچولو خیلی خوشحال بود. چون اون روز قناری فهمیده بود که خورشید خانوم خیلی مهمه. اون می‌‌خواست یه جوری از خورشید خانم تشکر کنه...

همه‌ی کامواهای رنگی با هم همسایه بودند. آنها با طلوع خورشید به کمک هم شهر را آب و جارو می کردند. ولی از بین همه‌ی کامواها، کاموای زرد به کسی کمک نمی کرد...

مادربزرگ مهسا دست‌‌‌‌پخت خیلی خوبی داشت. هرکدام از افراد خانواده یک غذا را دوست داشتند؛ برای همین آقابزرگ قرعه‌‌‌کشی کرد تا ببیند مادربزرگ چه غذایی را بپزد...

خاله‌‌خانوم هر سال آش می‌‌پخت. مینا کوچولو و مامانش به کمک خاله‌‌‌خانوم رفتن. بوی آش همه‌‌جا رو پر کرده بود. خاله‌‌‌خانوم یه عالمه کاسه‌‌‌ی گل‌‌‌گلی رو آماده کرده بود تا برای همسایه‌‌‌ها ببره

آقای نقلی برای اولین بار یه ماشین نو خرید. او تصمیم گرفت تا با ماشینش به دیدن اقوامش برود؛ ولی حوصله‌‌‌ی چراغ قرمز را نداشت...

خاله‌‌‌برفی چند تا هویج چید تا با اونها سوپ هویج درست کنه. موش کوچولو سر راه، خاله‌‌برفی رو دید و از او یه هویج خواست. خاله‌‌‌برفی با مهربونی یه هویج به موشی داد. موشی هویج رو تیکه‌‌‌تیکه کرد و به بچه‌‌هاش داد...

قورباغه‌‌ی سبز از صبح تا شب کنار برکه می‌‌‌نشست و از آواز خواندن بقیه‌‌‌ی حیوانات ایراد می‌‌‌گرفت. او هیچ‌‌وقت خودش آواز نمی‌‌‌خواند. اصلاً نمی‌‌دانست که می‌‌تواند آواز بخواند!

احمد و مینا بیشتر وقت‌‌‌ها با هم بازی می‌‌‌کردند. ماشین‌‌بازی، فوتبال، مهندس‌‌بازی و ... ولی مینا دلش خاله‌‌‌بازی می‌‌‌خواست...