در روزگاران خیلی قدیم ملکه پیری زندگی می‌کرد که جادوگر هم بود. دختری به زیبایی دختر او روی کره زمین پیدا نمی‌شد.

دشمن، شهر اُستِن‌دی‌یِن (Ostendien) را محاصره کرده بود و اعلام کرده بود که پس از دریافت ششصد دینار دست از محاصره خواهد کشید.

در یک روستا زن و مردی زندگی می‌کردند. زن تنبل و بیعار بود و با کار کردن و زحمت کشیدن میانه‌ای نداشت.

یک خیاط دوره‌گرد به دنبال کار، جاهای زیادی از سرزمینش را گشته بود ولی توفیقی به دست نیاورده بود

یکی بود یکی نبود، زن‌وشوهری بودند که در دوره رفاه و آسایش فرزندی نداشتند.

یکی بود یکی نبود، غیر از خدا هیچ‌کس نبود. سه نفر بودند که تصمیم گرفته بودند همیشه باهم سفر کنند و در هر شهری که خواستند، کار کنند...

یکی بود یکی نبود، پادشاهی بود که پسری کوچک داشت. پیشگویان پیش‌بینی کرده بودند وقتی پسرک به سن شانزده‌سالگی برسد گوزنی او را می‌کشد.

مادری بود که پسری هفت‌ساله داشت. پسر این زن چهره‌ای زیبا و خوشایند داشت و هر کس که او را می‌دید خوشش می‌آمد.

یکی بود یکی نبود، کشاورزی بود که از مال و ثروت دنیا بهره فراوان داشت، و تنها چیزی که نداشت اولاد بود.

یکی بود یکی نبود، دختر کوچکی بود که مادرش هرروز موقع ظهر به او یک ظرف شیر و چندتکه نان می‌داد...