زن‌وشوهری مسن و روستایی سال‌های سال غروب‌ها پس از کار روزانه کنار کلبه‌شان می‌نشستند و استراحت می‌کردند.

خیاطی لاف‌زن که خیاط چندان خوبی هم نبود به سرش زد برود و دنیا را بگردد. وقتی شرایط فراهم شد، او محل کارش را ترک کرد و راه سفر در پیش گرفت.

یکی بود یکی نبود، پسرک فقیری بود که پدر و مادرش را از دست داده بود. قاضی شهر او را به کشاورزی ثروتمند داد تا بزرگش کند.

سه زن که به گُل تبدیل شده بودند، در یک مزرعه روییدند. یکی از آن‌ها اجازه داشت هر شب به خانه‌اش برود

من به سرزمین شلورافن رفته بودم. برخی از مردم آنجا را «بهشت دیوانگان» می‌نامند.

استاد کوبلرسال مردی ریزنقش، استخوانی و پرکار بود. به خاطر تحرک و فعالیت زیادش جایی بند نمی‌شد.

گل گلی و قرمزی دو تا ماهی بودند که با هم همبازی بودند.

در روزگاران بسیار قدیم غولی در جاده ای پرسه می‌زد که به مردی ناشناس برخورد.

روزی روزگاری، یک بازرگان در بازار مکاره معامله خوبی کرد و همه کالاهای خود را به قیمت خوبی فروخت.

دویست سیصد سال پیش که مردم مثل امروز این‌قدر موذی و حیله‌گر نبودند، در شهری کوچک اتفاقی عجیب افتاد.