روزی چوپانی گلۀ خود را در چراگاهی می‌چراند که متوجه شد گروهی از بزهای وحشی به گلۀ او پیوسته‌اند و با بزهای او مشغول چرا هستند. چوپان، به هنگام غروب، بزهای وحشی را همراه گلۀ خود به غاری برد

بزی و خری در مزرعه‌ای روزگار می‌گذراندند. بز به خر -که همیشه غذای کافی در اختیار داشت- حسودیش شد و یک روز به او گفت: «زندگی تو مثل عذابی است که پایانی در آن به چشم نمی‌خورد.

دو قاطر با بارهایی سنگین هم‌سفر بودند. یکی از آن دو، صندوق‌هایی پر از پول به دوش می‌کشید و دیگری کیسه‌هایی پر از جو.

گاو نری که از دست شیری می‌گریخت، به غاری پناه برد، غار پناهگاه بزهای کوهی بود. بزها با دیدن گاو نر شروع به شاخ زدن به او کردند.

گربه‌ای عاشقِ جوانی زیبارو شد و به آفرودیت التماس کرد تا او را به زنی زیبا تغییر شکل بدهد. آفرودیت دلش به حال زار او سوخت و او را به آرزویش رساند.

گربه‌ای شنید که تعدادی از مرغ‌های مزرعه‌ای مریض شده‌اند؛ بنابراین لباس مبدّل پوشید، مثل دکترها کیفی با خود برداشت

گربه‌ای به دنبال بهانه‌ای موجّه می‌گشت تا خروسی را که گرفته بود، بخورد. او خروس را متهم کرد که شب‌ها سروصدا راه می‌اندازد و نمی‌گذارد انسان‌ها راحت بخوابند.

خانه‌ای را موش برداشته بود. گربه‌ای متوجه موضوع شد، به آنجا رفت و تا می‌توانست از آن‌ها خورد. کشتار بی‌رحمانۀ گربه، موش‌ها را به وحشت انداخت

در مرغزاری اسبی و گرازی مشغول چرا بودند. گراز مدام آب را گل‌آلود و علف‌ها را لگدمال می‌کرد.

اسبی و الاغی با صاحب خود سفر می‌کردند. الاغ به اسب گفت: «اگر دلت می‌خواهد من زنده بمانم، کمی از بار مرا بردار.»