گربه‌ی پشمالو این‌طرف و آن‌طرف می‌گشت که ناگهان چیزی روی زمین پیدا کرد. یک مهره‌ی گرد و قرمز که سوراخی هم وسطش بود. او گفت: «وای... چه چیزی پیدا کردم! چه مهره‌ی قشنگی! این مهره‌ی شانس من است!»

دختر کوچولویی بود به اسم جین. مادر جین برایش یک اسباب‌بازی جالب خریده بود که به آن خانه‌ی آب‌وهوایی می‌گفتند. این خانه طوری بود که در هوای بارانی، مرد بارانی از توی خانه بیرون می‌آمد و در هوای آفتابی، عروسک آفتابی.

اسباب‌بازی‌ها تصمیم گرفتند یک نمایش اجرا کنند. هر کس چیزی می‌گفت و نظری می‌داد. خرگوش آبی گفت: «باید سعی کنیم نمایش جالبی شود.»

در زمان‌های گذشته کوهی بود بلند و سر به فلک کشیده در هر طرف این کوه لانه‌ی مورچه‌ی بزرگی بود. در هر لانه مورچه‌های کوچک و بزرگ باهم زندگی می‌کردند.

صبح روز شنبه روز پول‌توجیبی بچه‌ها بود و برای «سامی» گنجشک که در مغازه‌اش مشغول جابه‌جا کردن اجناس در قفسه‌ها بود روز زحمت و کار محسوب می‌شد.

در شهر لندن زن ثروتمندی به نام کروئلا زندگی می‌کرد. او عادت داشت لباس‌های خود را از پوست حیوانات درست کند. یک روز تصمیم گرفت کت خالداری از پوست سگ برای خود بدوزد؛

روزگاری در کشور مصر بازرگانی زندگی می‌کرد که خواجه نعمان نام داشت. خواجه نعمان مردی سرد و گرم چشیده و شصت‌ساله بود. یک روز خواجه نعمان خواست برای تجارت به هندوستان سفر کند. وقتی‌که همه‌چیز حاضر شد ناخدای کشتی بادبان‌ها را برافراشت و کشتی به راه افتاد.

فاطمه یکی از باهوش‌ترین و زیباترین دختران دهکده‌ی خود بود و پدرش تصمیم داشت او را به مرد ثروتمندی بدهد که با آسایش و راحتی زندگی نماید؛ اما یک روز قاسم ماهیگیر به خانه آن‌ها آمد و فاطمه را از پدرش خواستگاری کرد.

در هفت سال گذشته هر بار و همیشه که به او زنگ می‌زنم، در منزل است. در هفت سال گذشته شاید هفتاد بار به او زنگ زده‌ام و در این مدت، او همیشه گوشی تلفن را برداشته است.

در گوشه‌ی دیوار خانه‌ای قدیمی، یک کمد بود. توی این کمد هم یک اسب چوبی بود. یک اسب چوبی قشنگ که یال و افسار و دهنه داشت و زنگوله‌هایی زردرنگ.