مردی که در کوچه می‌رفت هنوز به صرافت نیفتاده بود به یاد بیاورد که سیزده سالی می‌گذرد که او به چهره‌ی خودش درآینه نگاه نکرده است.

دو بعد از نیمه شب یعنی تمام شب بی‌خوابی؛ یعنی کلافگی و خستگی و شتاب، همراه با دلتنگی و اضطرابی مجهول و این که می‌روم و می‌مانم و دیگر برنمی‌گردم

افسانه با عکس گرفتن مخالف بود. با لباس سفید عروس و سفره‌ی عقد هم مخالف بود. هرچه مادرش اصرار کرد، رضایت نداد عکاس خبر کنند.

دیروز بود که اطاقم را جدا کردند، آیا همان‌طوری که ناظم وعده داد من حالا به‌کلی معالجه شده‌ام و هفته‌ی دیگر آزاد خواهم شد؟

توی جنگل غلغله ای برپا بود. سال نو نزدیک بود و همه ی حیوانات مشغول خانه تکانی بودند.

دفترهای شعر و ترانه مریم حیدرزاده

در زمان‌های قدیم، پادشاه و ملکه‌ای بر کشوری حکومت می‌کردند. میهن سرسبز و آباد آن‌ها در کنار دریا قرار داشت.

شکوه خانم، پیرزن مهربانی بود که همسر و فرزندی نداشت و در خانه‌ی قدیمی و بزرگش به‌تنهایی زندگی می‌کرد.

روزی روزگاری در سرزمینی دور، پادشاهی زندگی می‌کرد که مادر پیر و مهربانی داشت. کشور آن‌ها سرزمینی آباد با باغ‌ها و مزرعه‌های پرمیوه و پرمحصول بود.

علی کوچولو یه توپ رنگارنگ داشت. توپش را خیلی دوست داشت. هرروز عصر بهانه می‌گرفت و می‌خواست بره تو کوچه بازی کنه