زئوس تمام خوبی‌های زندگی را درون سبویی ریخت، درِ سبو را بست و آن را به مردی مطمئن سپرد. مرد که کنجکاوی امانش را بریده بود، برای اطلاع ازآنچه درون سبو بود، درِ سبو را گشود.

مردی، کشتیِ شکسته‌ای دید، دست‌هایش را به آسمان بلند کرد و به بیدادگری خدایان اعتراض کرد.

روزگاری مردی مجسمه‌ای چوبی از هِرمِس ساخت و آن را برای فروش به بازار برد. ازآنجاکه پس از مدتی، خریداری به سراغ او نیامد

شکم و پاها باهم بگومگو می‌کردند که کدام‌یک قوی‌ترند. پاها اصرار داشتند که آن‌ها قوی‌ترند.

به هنگام ازدواج زئوس، هر جانوری هدیه‌ای درخور توان خود برای او برد. مار نیز گلی به دهان گرفت و با آن به آسمان خزید؛

هرکول از کوره‌راهی می‌گذشت که چشمش به چیزی شبیه سیب افتاد. او پایش را روی آنچه دیده بود گذاشت تا آن را له کند؛ اما آنچه زیر پایش بود، دو برابر قبل بزرگ شد.

آقا کوچولوی شجاع به‌اندازۀ آقا کوچولوی پرزور، قوی نیست. او به بلندی آقا کوچولوی قدبلند هم نیست؛ اما هیچ‌یک از این‌ها مانع از شجاع بودن او نمی‌شود.

من از فتوشاپ قدیمی نسخه Adobe Photoshop CS4 ME معروف به فتوشاپ 11 خاورمیانه که حدود 100 مگابایت حجم دارد برای ویرایش تصاویر داستان های ساسیت استفاده می کنم.

داستان آموزنده: یکی بود، یکی نبود، یک تمساح خیلی مهربان بود که دوست داشت با مردم رفت‌وآمد داشته باشد، با آن‌ها حرف بزند و به مهمانی برود.

زمستان، بهار را سرزنش می‌کرد و به او می‌گفت: «وقتی تو از راه می‌رسی هیچ‌کس لحظه‌ای آرام ندارد. برخی به چمنزارها یا به جنگل‌ها می‌روند و مشغول چیدن گل‌ها و گیاهان می‌شوند.