پیرزن و پیرمردی بودند که دو تا پسر جوان و یک دختر مه‌پاره داشتند. یک روز، پیرمرد به پسرهایش گفت: «بچه‌ها، بروید پشت جنگل‌های سیاه، زمین تازه‌ای شخم بزنید و گندم بکارید.»

روزی روزگاری، توی یکی از دهکده‌های افریقا، پسری به اسم بانتو با پدر و مادر و برادر کوچکش زندگی می‌کرد. پدر بانتو شکارچی بود. بانتو دوست داشت با پدرش به شکار برود؛

یکی بود یکی نبود. کنار یک تپه‌ی سبز، خانه‌ی کوچکی بود. توی این خانه، دهقانی با همسرش زندگی می‌کرد. دهقان و همسرش دو پسر و یک دختر داشتند. اسم پسر کوچکشان یونس بود. آن‌ها یک گوسفند چاق و پشمالو هم داشتند.

توی یک جنگل بزرگ، زیر یک درخت سرسبز و پربرگ، یک خانه‌ی کوچک بود. توی این خانه سه خرس زندگی می‌کردند؛ بابا خرسه، ننه خرسه و بچه خرسه.

روزی روزگاری، در یک دهکده‌ی کوچک مردی به اسم پانوس زندگی می‌کرد. پانوس مرد خوب و مهربانی بود؛ اما یک عیب بزرگ داشت: همیشه عجله می‌کرد و می‌خواست هر کاری را زود تمام کند.

یکی بود یکی نبود. زیر گنبد کبود گنجشک کوچولویی بود که خیلی ترسو بود. یک روز گنجشک کوچولو یک تکه پنبه پیدا کرد. این‌طرف را گشت و آن‌طرف را گشت تا یک جای خوب پیدا کند؛

یکی بود یکی نبود. توی یک بیشه‌ی سبز، روباهی زندگی می‌کرد. این روباه خیلی لاغر بود. هرکس این روباه را می‌دید با خودش می‌گفت: «روباه حتماً چیزی برای خوردن پیدا نمی‌کند.»

سلام بر فاطمه

یکی بود یکی نبود. کنار یک جنگل سبز، خانه‌ای بود. توی این خانه، پیرزن تنهایی زندگی می‌کرد. یک روز پیرزن دَم درِ خانه نشسته بود و نخ می‌ریسید؛ ناگهان موش کوچولویی را دید که کلاغی دنبالش کرده بود.

یکی بود یکی نبود. توی یک مزرعه‌ی کوچک، یک مرغ و یازده جوجه‌اش زندگی می‌کردند. ده تا از این جوجه‌ها خوب و مهربان بودند؛ اما یکی از آن‌ها بداخلاق و ازخودراضی بود.