بچه‌ها، سلام! اسم من «اولدوز» است. فارسی‌اش می‌شود: «ستاره». امسال ده سالم را تمام کردم. قصه‌ای که می‌خوانید قسـمتی از سرگذشت من است.

شب چله بود. ته دریا ماهی پیر دوازده هزارتا از بچه‌ها و نوه‌هایش را دور خودش جمع کرده بود و برای آن‌ها قصه می‌گفت

تصور کنید پنجاه سال پیش، از کودکان دبستانی در یک دهکده دور در ایران خواسته‌اند که درباره مترو انشا بنویسند.

مختان را خانه‌تکانی کنید. مواظب باشید زیاد تکان تکانش ندهید.

از صبح به چیدن کتاب‌ها در قفسه مشغول هستیم. اوستایمان می‌گوید: آن کتاب‌های نان‌وآب‌دار را جلوی چشم بچین

هم‌سفر صدای پایم هستم.

یک روز یوسف به پدرش گفت: پدر، من خواب دیدم، یازده ستاره و ماه و خورشید برایم سجده می‌کردند.

بچه‌های عزیز... امام زمان علیه السلام انجام این کارها را دوست ندارد. پس شما این کارها را انجام ندهید.

بچه‌های عزیز ... آیا می‌دانید امام زمان علیه السلام چه کارهایی را دوست دارد؟ شما هم این کارها را انجام دهید.

در هر عمل ناشی از ترس، نطفه شکست نهفته است.