نمایشنامه قرآنی «قوم عاد» برگرفته از آیات قرآن

۰
نمایشنامه قرآنی

پنج نمایشنامه قرآنی

قوم نوحقوم عادقوم ثمودقوم لوطموسی و فرعون

یادداشت نگارنده:
این نوشته جزو آثار متنی نگارنده (مدیر سایت ایپابفا) است و صرفاً جهت استفاده رایگان عرضه شده است.هرگونه استفاده تجاری یا کپی برداری بدون ذکر منبع و نام نگارنده ممنوع می باشد.

قوم عاد

بازنویسی نمایشی آیات قرآن

نگارنده: هادی قربانی

***

به نام خدا

راوی:

سرگذشت هود، برادر قوم عاد را یاد کن آن زمان که قومش را در سرزمین «احقاف» بیم داد؛ درحالی‌که پیامبران بسیاری پیش از او در گذشته‌های دور و نزدیک آمده بودند. (۱)

هود:

ای قوم من! تنها خدا را پرستش کنید که شمارا جز او معبودی نیست. آیا پرهیزکاری پیشه نمی‌کنید؟(۲)

قوم:

ای هود! ما تو را در نادانی و سبک‌مغزی می‌بینیم؟ (۳)

هود:

ای قوم من! در من هیچ سفاهت نیست، بلکه من فرستاده‌ای از جانب پروردگار جهانیانم (۴) تا پیام‌های پروردگارم را به شما ابلاغ کنم و من شمارا خیرخواهی امین هستم. (۵) آیا تعجب کرده‌اید که فرمان آگاهی‌بخش پروردگارتان را مردی از میان خودتان به شما می‌رساند تا شمارا از مجازات الهی بیم دهد؟(۶)

قوم:

ما تو را از دروغ‌گویان می‌پنداریم. (۷) نظر ما درباره تو فقط این است که بعضی از خدایان ما به تو زیان رسانده و عقلت را ربوده‌اند. (۸)

هود:

من خدا را به شهادت می‌طلبم و شما نیز گواه من باشید که من ازآنچه شریک خداوند قرار می‌دهید بیزارم. (۹)

قوم:

ما هرگز به تو ایمان نمی‌آوریم. (۱۰)

هود:

ای قوم! جز خدای یگانه را نپرستید که بر شما از عذاب روزی بزرگ می‌ترسم. (۱۱)

قوم:

آیا آمده‌ای کــه بــا دروغ‌هایت ما را از خدایانمان بازگردانی. (۱۲) که تنها خدای یگانه‌ای را بپرستیم و آنچه را پدرانمان می‌پرستیدند وانهیم؟ (۱۳) ما خدایانمان را به خاطر حرف تو رها نمی‌کنیم. (۱۴)

هود:

ای قوم! خدا را پرستش کنید که جز او معبودی ندارید. پرستش خدایان، بهتانی بیش نیست. (۱۵) آیا با من درباره اسم‌هایی جدال می‌کنید که خودتان روی بت‌ها گذاشته و آن‌ها را خدا می‌خوانید؟ درحالی‌که خدا هیچ حکمی درباره اصالت آن‌ها نازل نکرده است. (۱۶) پلیدی گناه و غضب پروردگارتان شمارا فراگرفته است. (۱۷)

قوم:

ای هود! تو هم دلیل روشنی برای ما نیاورده‌ای و ما هم خدایان خود را به خاطر حرف تو رها نمی‌کنیم و هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد. (۱۸)

هود:

آیا بیهوده بر هر مکان بلندی نشانه‌ای برمی‌افرازید. (۱۹) و قصرها و قلعه‌های زیبا و مستحکم بنا می‌کنید، شاید که در دنیا جاودانه بمانید؟(۲۰)

قوم:

نیرومندتر از ما کیست؟(۲۱)

هود:

به یادآورید هنگامی را که خداوند شمارا جانشینان قوم نوح قرار داد و از جهت آفرینش جسمانی، بدن‌های شمارا بلندقامت و قوی‌هیکل ساخت. (۲۲) ای قوم من! از پروردگار خویش طلب آمرزش کنید و بعد به‌سوی او بازگردید تا باران آسمان را پیاپی بر شما فرو فرستد و نیرویی به نیرویتان بیفزاید و گنه کارانه روی از حق برنتابید. (۲۳) پس اگر روی برگردانید، من پیامی را که مأمور ابلاغ بوده‌ام به شما رساندم و پروردگارم گروه دیگری را جانشین شما می‌کند و کمترین ضرری از شما به او نمی‌رسد چراکه پروردگارم خود، نگهبان هر چیز است. (۲۴)

قوم:

پس اگر راست می‌گویی، آنچه از بلا و عذاب به ما وعده می‌دهی، بیاور! (۲۵)

هود:

علم آن تنها در نزد خداوند است و خود می‌داند چه زمان شمارا مجازات کند. من آنچه را که باید، به شما می‌رسانم لیک شمارا قومی می‌بینم که پیوسته در جهل و بی‌خبری هستید. (۲۶) پس منتظر بمانید؛ من نیز با شما منتظر می‌مانم. (۲۷)

راوی:

و هنگامه عذاب در رسید و آنگاه‌که آن را به شکل ابر گسترده‌ای دیدند که به‌سوی دره‌ها و آبگیرهایشان روان بود با خوشحالی گفتند: (۲۸)

قوم:

ابری باران‌زاست که بر ما خواهد بارید. (۲۹)

گروه کر:

بلکه آن همان چیزی است که بر آمدنش شتاب می‌کردید؛ تندبادی است که عذابی دردناک در آن است. (۳۰) تندبادی که همه‌چیز را بــه فرمان پروردگارش در هم می‌کوبد و نابود می‌کند. (۳۱) و بر چیزی نمی‌گذرد مگر اینکه آن را پوسیده می‌سازد. (۳۲) و مردمان را همچون تنه‌های نخل ریشه‌کن شده از جا برمی‌کند. (۳۳) و اگر آنجا بودی می‌دیدی که اجساد قوم، همچون تنه‌های پوسیده و توخالی نخل، در میان این تندباد، بر زمین افتاده و هلاک شده‌اند. (۳۴) پس چرا خدایانی که غیر از خــدا به وساطت گرفته بودند یاری‌شان نکردند؟ بلکه از میانشان گم شدند و این بود حاصل دروغ آن‌ها و آنچه بهتان می‌زدند. (۳۵)

راوی:

و اما قوم عاد با تندبادی طغیانگر و سرد و پر صدا نابود شدند. (۳۶) که خداوند هفت شب و هشت روز پی‌درپی بر آن‌ها مسلط ساخت. (۳۷) تندبادی وحشتناک و سرد، در روزی همیشه منحوس. (۳۸) تندبادی نازا و بی‌باران (۳۹) که چون صبح بر آن‌ها دمید جز خانه‌های متروکشان چیزی به چشم نمی‌خورد. (۴۰)

گروه کر:

و این قوم عاد بود که آیات پروردگارشان را انکار کردند و پیامبران او را نافرمانی و از فرمان هر ستمگر حق‌ستیز پیروی کردند. (۴۱) ما بدان‌ها قدرتی دادیم که به شما ندادیم و بدیشان گوش و چشم و دل دادیم اما گوش‌ها و چشم‌ها و دل‌هایشان به کارشان نخورد چراکه آیات خدا را انکار می‌کردند و سرانجام، آنچه را به تمسخر می‌گرفتند، خودشان را فراگرفت. (۴۲) آیا ندیدی پروردگارت با قوم عاد (۴۳) و با شهر ارم، شهر ستون‌ها (۴۴) که همانندش در سرزمین‌ها آفریده نشده بود، چه کرد؟ (۴۵)

پایان

منابع آیات (قوم عاد):

۱- احقاف ۲۱                       16- اعراف ۷۱                    31- احقاف ۲۵

۲- اعراف ۶۵                        17- اعراف ۷۱                    32- ذاریات ۴۲

۳- اعراف ۶۶                        18- هود ۵۳                      33- قمر ۲۰

۴- اعراف ۶۷                        19- شعرا ۱۲۸                   34- حاقه ۷

۵- اعراف ۶۸                        20- شعرا ۱۲۹                   35- احقاف ۲۸

۶- اعراف ۶۹                        21- فصلت ۱۵                   36- حاقه ۶

۷- اعراف ۶۶                        22- اعراف ۶۹                    37- حاقه ۷

۸- هود ۵۴                          23- هود ۵۲                      38- قمر ۱۹

۹- هود ۵۴                          24- هود ۵۷                      39- ذاریات ۴۱

۱۰- هود ۵۳                        25- اعراف ۷۰                    40- احقاف ۲۵

۱۱- احقاف ۲۱                     26- احقاف ۲۳                   41- هود ۵۹

۱۲- احقاف ۲۲                     27- اعراف ۷۱                    42- احقاف ۲۶

۱۳- اعراف ۷۰                      28- احقاف ۲۴                   43- فجر ۶

۱۴- هود ۵۳                        29- احقاف ۲۴                   44- فجر ۷

۱۵- هود ۵۰                         30- احقاف ۲                       45- فجر ۸

۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *