یکی بود، یکی نبود. در روزگاران قدیم کشاورزی بدون هیچ رفیقی، تنها زندگی می‌کرد. در یکی از روزها که کشاورز به سرکشی مزرعه اش در دامنه ی کوه رفته بود، ماری را زخمی پیدا کرد. از آن روز، بیشتر وقت خود را کنار آن مار می‌گذراند و به او محبت می‌کرد.

روزی روزگاری شکارچی ای برای صید حیوانات از خانه اش بیرون آمد. او پس از گشتن و فکر کردن بالاخره دام خود را در مسیر ردپای آهو قرار داد. خودش کمی دورتر پشت درختی پنهان شد.

بود نبود در کشوری بسیار دور ازاینجا، شهری بود و درین شهر مرغی زنده گی می‌کرد. این مرغ، خروس بسیار مسخره‌ای بود. او به هر سو می‌رفت و «قد-قد_قد، قد_قد_ قد، قد قد_قتاس» می‌کرد. هیچکس نمی‌دانست این قد قد قد او چه معنی می‌دهد.

در زمانه‌های قدیم در یک شهر بسیار دور در غرب، دختری به نام فاطمه زنده گی می‌کرد. او دختر یک ریشنده پولداری بود که ریشیدن را به دختراش یاد داده بود.

بیچاره آقای ترسو از همه‌چیز و همه‌کس می‌ترسید. هر صدای کوچکی که می‌شنید، از ترس مثل بید به خودش می‌لرزید.پس نباید تعجب کنید اگر به شما بگویم که آقای ترسو در وسط یک جنگل زندگی می‌کرد. این جنگل آن‌قدر دور بود که کمتر کسی پایش به آنجا می‌رسید.

همه‌جا پر از برف بود. در یک مزرعه، یک مترسک و یک آدم‌برفی کنار هم نشسته بودند. آدم‌برفی یک کلاه و شال‌گردن قرمز، یک جفت دست بلند چوبی، دوتا چشم سیاه زغالی، یک بینی هویجی و سه تا دگمه‌ی فندقی داشت. مترسک هم لباس‌هایی کهنه به تن داشت.

این پرنده که می‌بینید، «تیبی» پرستوی داستان ماست که روی درخت زندگی می‌کند. بیشتر پرستوهایی که روی درخت‌ها زندگی می‌کنند، هم خیلی سریع و هم خیلی بالا پرواز می‌کنند.

گربه‌ی مادر به بچه‌اش گفت: تمام وسایل تو روی زمین پخش شده است. کتاب‌هایت را پیدا کن و آن‌ها را داخل کیفت بگذار. اگر این کار را انجام بدهی، من یک ماهی به تو جایزه می‌دهم.

روی کره زمین به این بزرگی، یک شهر کوچک بود که مثل همه‌ی شهرها همه‌چیز داشت: خیابان‌های شلوغ و پر از ماشین، مغازه‌های فراوان، پارک و شهربازی برای بچه‌ها و یک عالمه آدم.

بچه‌ها! زنبورهای عسل به‌طور دسته‌جمعی در کندو زندگی می‌کنند. زنبورهای عسل سه دسته هستند: ۱- ملکه ۲- زنبورهای کارگر ۳-زنبورهای نر ملکه بزرگ‌ترین زنبور کندو است و عمر او ۵ تا ۶ سال است. زنبورهای کارگر کارشان رساندن غذا و نگهبانی از کندوست. زنبورهای نر هم تنبل‌ترین زنبورها هستند.