قصه کودکانه ای کیو سان: داستان پسر نابغه

IQson-epubfa.ir-_Page_1.jpg

ای کی یو سان

ترجمه سبا بابایی

بازنویسی: فرید بهنوا

چاپ چهارم، زمستان ۱۳۷۱

استخراج، تایپ و تنظیم آنلاین: سایت ایپابفا

IQson-epubfa.ir-_Page_3.jpg

ای کی یو، پنج سالش بود که درس خواندن را شروع کرد. او برای درس خواندن، همراه مادرش به مدرسه شبانه روزی رفت. مدرسه شبانه روزی، همان جایی بود که « استاد بزرگ» در آنجا درس می داد.

در مدرسه شبانه روزی پنج پسر دیگر هم بودند. مادر ای کی یو، به آن پسرها سفارش کرد که با پسرش دوست باشند. مادر ای کی یو بعد از گفتن این حرف، به خانه برگشت.

IQson-epubfa.ir-_Page_4.jpg

فردا صبح پسرها از خواب بیدار شدند. خیلی زود شروع کردند به تمیز کردن اتاق . اما وقتی می خواستند کهنه هایشان را خیس کنند، همه دستها با هم توی سطل آب می رفت. به همین خاطر، یکدفعه سطل آب افتاد و آبش روی زمین خالی شد.

ای کی یو گفت: «من یک فکر خوب دارم .»

IQson-epubfa.ir-_Page_5.jpg

پسرها از حرف ای کی یو تعجب کردند. همه منتظر شنیدن حرف او بودند.

ای کی یو گفت: «من می گویم یک نفر کارش، آوردن آب باشد. یک نفر هم کارش، خیس کردن کهنه باشد. بقیه هم کف اتاق را دستمال بکشند. اگر این کار را بکنیم ، هم آب نمی ریزد و هم کارمان زودتر تمام می شود . »

پسرها همین کار را کردند. کار زود تمام شد. همه از فکر ای کی یو خوششان آمده بود .

IQson-epubfa.ir-_Page_6.jpg

شب شد. استاد بزرگ به ای کی یو گفت: «شمع نمازخانه را خاموش کن . »

ای کی یو شمع را خاموش کرد و پیش استاد برگشت. استاد بزرگ از ای کی یو پرسید: «شمع را چه جوری خاموش کردی؟» ای کی یو جواب داد: «با فوت خاموش کردم .»

استاد گفت: «چی! نفس آدم کثیف است. نباید فوت کند. باید شمع را با دست خاموش می کردی .»

IQson-epubfa.ir-_Page_7.jpg

فردا صبح ، استاد بزرگ دید که ای کی یو پشتش را به مجسمه کرده است و دعا می خواند. به او گفت: «ای کی یو چرا به مجسمه بودا پشت کرده ای؟! این کار گناه است .»

ای کی یو گفت: «شما خودتان گفتید که نفس آدم تمیز نیست. من پشتم را به مجسمه کردم که نفسم به آن نخورد .»

استاد بزرگ از باهوش بودن ای کی یو خوشش آمد.

IQson-epubfa.ir-_Page_8.jpg

یک روز استاد بزرگ توی اتاق نشسته بود و عسل می خورد.

شاگردها به استاد گفتند: «به ما هم عسل بدهید.»

استاد بزرگ گفت: «نه، نمی شود . این چیزی که من می خورم دوا است. ولی دوایی است که برای آدمهای بزرگ خوب است. برای بچه ها خوب نیست. اگر بچه ها این دوا را بخورند، می میرند.»

IQson-epubfa.ir-_Page_9.jpg

استاد بلند شد و از اتاق بیرون رفت. شاگردها شروع کردند به تمیز کردن اتاق استاد. کمی که گذشت. یکدفعه بشقاب استاد از دست یکی از پسرها افتاد و شکست.

IQson-epubfa.ir-_Page_10.jpg

پسرک شروع کرد به گریه کردن. ای کی یو گفت : «ناراحت نباش. من کارها را درست می کنم.»

ای کی یو ظرف عسل را آورد و گفت: «بخورید. » پسرها همه عسلها را خوردند.

– چقدر خوشمزه است!

– چقدر شیرین است!

IQson-epubfa.ir-_Page_11.jpg

استاد بزرگ آمد و چشمش به ظرف خالی عسل افتاد. ای کی یو گریه کنان گفت: «وقتی بشقاب شکست، ما ناراحت شدیم. آن دوا را خوردیم تا بمیریم و شما ما را ببخشید .»

استاد بزرگ خندید و گفت: «تو خیلی باهوشی! باز هم مرا شکست دادی .»

IQson-epubfa.ir-_Page_12.jpg

آقای چیکوسایی، خیلی تعریف ای کی یو را شنیده بود. یک روز استاد بزرگ و ای کی یو را به خانه اش دعوت کرد.

جلوی خانه آقای چیکوسایی یک رودخانه بود. برای رفتن به خانه او، همه باید از روی پل رد می شدند.

استاد بزرگ و ای کی یو به پل رسیدند. آنجا روی تابلو نوشته بودند: «روی این پل راه نروید.» ای کی یو گفت : «عیبی ندارد؛ ما رد می شویم .»

IQson-epubfa.ir-_Page_13.jpg

ای کی یو خیلی تند روی پل دوید. آقای چیکوسایی جلو آمد و گفت: «مگر آن تابلو را ندیدی؟»

ای کی یو جواب داد: «تابلو را دیدم. اما من از روی پل راه نرفتم. من روی پل دویدم.»

IQson-epubfa.ir-_Page_14.jpg

آقای چیکوسایی به ای کی یو آفرین گفت. بعد برای او و استاد بزرگ نهار آورد و گفت : «بدون برداشتن در بشقاب ، سوپ بخورید. »

ای کی یو خندید و گفت: «باشد. ما این کار را می کنیم. ولی این سوپ سرد شده. شما بدون اینکه در بشقاب را بردارید، سوپ را عوض کنید. اگر شما توانستید، ما هم می توانیم . »

IQson-epubfa.ir-_Page_15.jpg

همه فهمیده بودند که ای کی یو پسر باهوشی است. ژنرال هم این را می دانست. ژنرال، صاحب یک جای بزرگ بود .

یک شب ژنرال ای کی یو را به خانه اش دعوت کرد و گفت: «این ببر هرشب از توی تابلوی نقاشی بیرون می آید و شلوغ می کند. ما از این بر می ترسیم و خیلی ناراحت هستیم. از شما می خواهم که این ببر را با طناب ببندید .»

IQson-epubfa.ir-_Page_16.jpg

ای کی یو گفت: «به روی چشم ژنرال .»

استاد بزرگ تعجب کرده بود. این بود که گفت: «ای کی یو، تو چه طوری می خواهی ببر نقاشی شده را با طناب ببندی؟! مگر نمی دانی که این ببر را یک نقاش کشیده؟ »

ای کی یو گفت : «ناراحت نباشید استاد .»

بعد خودش را جمع و جور کرد و آماده شد که ببر را ببندد.

IQson-epubfa.ir-_Page_17.jpg

ای کی یو جلوی تابلوی ببر ایستاد و به ژنرال گفت: «شما ببر را هل بدهید تا از توی تابلو بیرون بیاید. وقتی که بیرون آمد، من دستگیرش می کنم. »

ژنرال خندید و گفت : «پیروز شدی . آفرین به هوشت!»

ژنرال به ای کی یو جایزه داد.

IQson-epubfa.ir-_Page_18.jpg

وقتی ای کی یو به مسافرت رفته بود، در بین راه به یک روستا رسید. در آن روستا غذایی پیدا نمی شد. همه مردم روستا گرسنه بودند.

کدخدای این روستا ثروتمند بود و همه چیز داشت. اما کدخدا به مردم هیچ کمکی نمی کرد و به آنها غذا نمی داد.

IQson-epubfa.ir-_Page_19.jpg

ای کیو به مردم روستا گفت: «من می روم و از کدخدا برای شما پول می گیرم.»

ای کیو یک شاخه خشک شده پیدا کرد و به خانه کدخدا رفت. به کدخدا گفت: «این عصای روحانی معروفی است که اسمش کوبوداشئی است.»

IQson-epubfa.ir-_Page_20.jpg

کدخدا خوشحال شد و گفت: «من این عصا را می خرم.»

کدخدا پول زیادی به ای کی یو داد و چوب خشک را خرید.

ای کی یو پول را به مردم دهکده داد.

اما یکی از مأمورهای کدخدا ای کی یو را دیده بود. آن مأمور می دانست که ای کی یو چوب را از روی زمین پیدا کرده است. برای همین، رفت و به کدخدا گفت: «آن پسر دروغ می گوید. این عصای روحانی نیست. یک چوب خشک بی فایده است.»

IQson-epubfa.ir-_Page_21.jpg

کدخدا عصبانی شد و دستور داد که ای کی یو را پیش او بیاورند. بعد به ای کی یو گفت: «دروغگو! این که عصای کوبوداشئی نیست. چوب خشک است. چرا مرا گول زدی؟ »

ای کی یو گفت: «عصای کوبوداشئی معجزه می کرد. من هم با این چوب خشک معجزه کرده ام یعنی برای مردم آب و غذا تهیه کرده ام . پس این چوب خشک هم می تواند مثل عصای روحانی باشد.»

IQson-epubfa.ir-_Page_22.jpg

کدخدا کمی ساکت ماند. بعد گفت: «راست می گویی . من اشتباه کردم. از این به بعد، به مردم فقیر کمک می کنم . »

IQson-epubfa.ir-_Page_23.jpg

آقایی بود که اسمش جنیبی بود. آقای جنیبی خیلی ثروت داشت. یک روز ای کی یو را دعوت کرد تا برایش دعا بخواند.

ای کی یو با لباس کهنه مسافرت به خانه آقای جنیبی رفت. وقتی به آنجا رسید، نگهبان داد زد: «برگرد برو. این چه لباسی است!»

IQson-epubfa.ir-_Page_24.jpg

ای کی یو لباس تمیز و گرانقیمتی پوشید و دوباره به خانه آقای جنیبی رفت. این دفعه او را با احترام زیاد به خانه راه دادند. ای کی یو عصبانی شد و گفت : «من همان ای کی یو هستم . چرا دفعه پیش مرا راه ندادید؟ شما مرا می خواهید یا لباسهای نو و قشنگم را؟»

IQson-epubfa.ir-_Page_25.jpg

ای کی یو لباسهای نو را در آورد و جلوی آقای جنیبی گذاشت. بعد گفت : بفرمایید. این هم لباسهای نو و قشنگ . »

آقای جنیبی خجالت کشید و از ای کی یو عذرخواهی کرد. ای کی یو به آقای جنیبی و خانواده اش یاد داد که لباس و ظاهر آدمها زیاد اهمیت ندارد. آنها فهمیدند که مهربان بودن و دانا بودن مهم است.

IQson-epubfa.ir-_Page_26.jpg

ای کی یوسان یکی از بزرگترین روحانیهای خانواده بزرگ «موروماچی» بود . ای کی یوسان فرزند امپراطور «گوکوماتسو» و در اصل، ولیعهد بود. اما به خاطر دشمنی خانواده مادرش با امپراطور، قصر را ترک کرد . ای کی یوسان از همان کودکی، خیلی باهوش و زیرک بود.

«پایان»

————————–

این کتاب ، توسط سایت ایپابفا از روی متن PDF ، استخراج، تایپ و تنظیم شده است.

«کتاب های قدیمی را احیا کنیم!»



درباره هادی قربانی

دانش آموخته ادبیات انگلیسی، آشنا با فرایند OCR و ساخت کتاب های ایپاب برای دست افزارها، علاقمند به بازآفرینی و بازخوانی کتاب های قدیمی و قصه های خاطره انگیز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: محتوای محافظت شده