قالب وردپرس افزونه وردپرس
خانه / خردسالان / قصه خردسالان / قصه،خانه جی جی باجی ها – دزد و پلیس، قسمت ۱

قصه،خانه جی جی باجی ها – دزد و پلیس، قسمت ۱

خانه‌ی جی جی باجی‌ها

قصه دزد و پلیس

نوشته: محمد حمزه زاده
تصویرگر: حمیدرضا داوودی

 

«داداجی» و «شاباجی»، خواهر و برادر دوقلو هستند.

داداجی پنج دقیقه از شاباجی بزرگ‌تر است. برای همین، وقتی آن روز صدای زنگ در را شنیدند، داداجی از جایش تکان نخورد. فقط به شاباجی نگاه کرد. منظورش این بود که شاباجی برود و در را باز کند. شاباجی رفت و گوشی دربازکن را برداشت. از چیزی که دید، تعجب کرد. توی صفحه‌ی دربازکن تصویری، یک مرد را دید که ایستاده بود. مرد یک تکه کاغذ در دست داشت.

شاباجی توی گوشی گفت: «شما کی هستید؟»

مرد توی دوربین نگاه کرد و گفت: «برای شما نامه آورده‌ام.»

شاباجی زود گوشی را گذاشت و پیش داداجی رفت. داداجی داشت با رایانه، بازی «دزد و پلیس» می‌کرد. شاباجی گفت: «یک نفر آمده و نامه آورده.»

داداجی بدون این‌که چشم از صفحه‌ی رایانه بردارد، گفت: «خوب، برو نامه را بگیر»

صدای آژیر پلیس‌بازی، در اتاق پیچیده بود.

شاباجی کمی نگران شده بود. گفت: «اما قیافه‌اش به نامه‌رسان نمی‌خورد.»

داداجی تعجب کرد. بلند شد و گفت: «الآن کجاست؟»

شاباجی گفت: «فکر می‌کنم پشت در باشد.»

داداجی باعجله رفت و گوشی را برداشت. به صفحه‌ی تصویر نگاه کرد. مرد، بی‌حوصله و با اخم، ایستاده بود و این پا و آن پا می‌کرد.

داداجی گفت: «این آقا نامه‌رسان نیست!»

شاباجی که ترسیده بود، گفت: «پس چرا می‌گوید نامه آورده؟»

داداجی با صدایی که سعی می‌کرد محکم باشد، توی گوشی گفت: «کیه؟»

مرد که از شنیدن صدا جا خورده بود، دوباره صورتش را به دوربین نزدیک کرد و گفت: «منم باباجان! نامه آورده‌ام.»

داداجی گفت: «از کجا؟»

مرد نگاهی به کاغذ توی دستش کرد و گفت: «از جی باج آباد!»

شاباجی با خوشحالی گفت: «جانمی جان! نامه‌ی عم باجی است!»

داداجی با اخم گوشی را گذاشت. گفت: «شک دارم!»

دوباره صدای زنگ بلند شد. شاباجی خودش را جمع کرد. داداجی گوشی را برداشت و گفت: «از کجا بفهمیم شما راست می‌گویید؟»

مرد که معلوم بود ناراحت شده است، گفت: «بگویید پدرتان بیاید دم در.»

داداجی می‌خواست بگوید: «پدر و مادرمان خانه نیستند.» اما زود حرفش را خورد. گفت: «پدرم دستش بند است. مامانم هم چاقو دستش است و الآن دارد گوشت خُرد می‌کند؟ خیلی هم عصبانی است!»

مرد داد زد: «در را باز می‌کنید یا …»

شاباجی زود گوشی را از دست داداجی گرفت و سر جایش گذاشت. گفت: «من می‌ترسم!»

صدای آژیر پلیس رایانه به گوش می‌رسید. داداجی کمی فکر کرد و گفت: «باید پلیس ۱۱۰ را خبر کنیم. تو گوشی را بردار و او را سرگرم کن تا من به پلیس ۱۱۰ زنگ بزنم.»

شاباجی با دست‌هایی لرزان، گوشی را برداشت و گفت: «کمی صبر کنید! الآن در را باز می‌کنم!»

چند دقیقه بعد، داداجی و شاباجی پلیس را دیدند که با موتور آمد و دست‌های مرد را گرفت.

مرد که تعجب کرده بود، گفت: «با من چه‌کار دارید؟»

پلیس گفت: «با این بچه‌ها چه‌کار داری؟ اینجا چه می‌کنی؟ تو نامه‌رسان هستی؟»

مرد که حسابی ترسیده بود، نامه را به پلیس داد و گفت: «من نامه‌رسان نیستم. از جی باج آباد می‌آمدم. عم باجی نامه‌ای داد که به این نشانی بیاورم.»

پلیس نامه را گرفت و نگاه کرد. بعد، اخم کرد و گفت: «این دیگر چه جور نامه‌ای است؟ این حرف‌ها چه معنی دارد؟»

مرد که زبانش بند آمده بود، گفت: «این نامه به زبان جی جی باجی نوشته شده. فقط خودمان می‌توانیم آن را بخوانیم»

پلیس حرف‌های مرد را باور نکرد. دست او را گرفت و گفت: «شما لطفاً با من به کلانتری بیایید! گمان کنم یک جای کار ایراد دارد. بفرمایید!»

داداجی که تا آن موقع ساکت بود، از توی گوشی گفت: «آقای پلیس! من بلدم خط جی جی باجی را بخوانم. اجازه بدهید بیایم دم در.»

داداجی زود خودش را به در خانه رساند و کاغذ را از پلیس گرفت. خوب به نوشته نگاه کرد و گفت: «بله، این نامه را عم باجی نوشته. او گفته که سه روز دیگر به خانهٔ ما می‌آید!»

داداجی آن‌قدر از خواندن نامه خوشحال شد که یادش رفت پلیس و مرد آنجا ایستاده‌اند. جست زد و در را بست. بعد، همان‌طور که نامه را در هوا تکان می‌داد، به‌طرف شاباجی دوید. پلیس و مرد که دستبندی آن‌ها را به هم وصل کرده بود، هاج و واج پشت در ماندند، با تعجب همدیگر را نگاه کردند.

عم باجی در نامه چه نوشته بود؟ خط جی جی باجی چه جور خطی است؟ آیا پلیس، مرد بیچاره را آزاد می‌کند یا نه؟ مامان و بابای بچه‌ها کجا بودند؟ جواب این سؤال‌ها را در قصه بعدی «خانه‌ی جی جی باجی‌ها» بخوانید!



درباره هادی قربانی

هادی قربانی
دانش آموخته زبان و ادبیات انگلیسی، علاقمند به بازتولید متن قصه و داستان

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *