قالب وردپرس افزونه وردپرس
یوزبیت
خانه / داستان های بحارالانوار / سفارش امام علی علیه السلام به فرزندش امام حسین علیه السلام
یوزبیت

سفارش امام علی علیه السلام به فرزندش امام حسین علیه السلام

پسرم! تو را به تقوای الهی و میانه روی در وقت توانگری و تهی دستی، گفتن حق در هنگام خشنودی و خشم، عدالت با دوست و دشمن، عمل کردن در هنگام شادابی و خستگی و خشنودی از خداوند در هنگام گرفتاری و آسانی سفارش می کنم.

ای پسر! سختی که پس از آن بهشت باشد، بدی شمرده نمی شود و راحتی و  سروری که در پی آن جهنم باشد، خوبی نیست. هر نعمتی بدون بهشت، بی ارزش و هر بلایی بدون جهنّم سلامتی است. فرزندم! بدان هر کس به عیب خود آگاه شود، به عیب گویی دیگران نمی پردازد و کسی که لباس تقوی را به تن نکند، عُریان می ماند. کسی که به قضای الهی راضی باشد، به آن چه از دست داده غمگین نمی شود. هر کس برای برادرش چاهی بِکَند، خود در آن چاه می افتد و آن کس که حریم ناموس دیگری را نگاه ندارد، ناموس او نیز در امان نیست. کسی که گناه خود را فراموش کند، لغزش دیگری را بزرگ می پندارد. هر کس خود رأی باشد مشورت نکند، گمراه می شود. کسی که با علما هم نشینی کند، بزرگ شمرده شود. اگر کسی به مردم گستاخی کند، ناسزا می شنود. کسی که به مجلس گناه برود به او تُهمت زده می شود. هر کس سخنانش زیاد شود، اشتباهش بسیار می شود پس از آن حیا و تقوایش از بین می رود و کسی که تقوا نداشته باشد، قلبش می میرد و سرانجام به جهنّم وارد می شود.

پسرم! تعجب می کنم از کسی که از عذاب می ترسد، ولی از گناه باز نمی ایستد، و امید پاداش دارد، ولی توبه نمی کند. ای فرزند! فکر کردن نور است و نادانی تاریکی است و گفت وگوی بیهوده، گمراهی. سعادتمند کسی است که از دیگران پند گیرد. ادب بهترین میراث و خوش خُلقی بهترین هم نشین است. کسی که از خویشاوندان بریده است، رشد نمی کند.

پسرم! بیشتر سلامتی در خاموشی است مگر این که انسان در سخن خود به ذکر خدا بپردازد و قسمت دیگر آن در دوستی نکردن با آدم های نادان است. فرزندم! صبر بر مصیبت ها از گنج های ایمان است، پاکدامنی، زینت تهی دستی و شکر، زینت توانگری است و اعتماد کردن پیش از آزمایش، بر خلاف دور اندیشی و به خود بالیدن نشانه ناتوانی عقل است. ای فرزندم! هیچ بزرگی و  شرافتی، بالاتر از اسلام نیست و هیچ دژی، محکم تر از تقوی و هیچ دوستی، یاری دهنده تر از توبه نیست. فرزندم! طمع کاری، کلید بدبختی و باعث افتادن در گناهان، و پرخوری سرچشمه همه بدی هاست. کسی که در کارها عاقبت اندیش نباشد، خود را میان ناگواری های گوناگون انداخته است. هر چیزی روزی دارد و روزیِ مرگ، انسان است.

پسرم، گناه کار را ناامید نکن؛ زیرا چه بسیار کسانی که غرق در گناه اند، ولی سرانجام خوبی پیدا کردند. و چه بسیارند صالحانی که در پایان زندگی، گنه کار شدند. فرزندم، در این دنیا به نعمتی نمی رسی مگر نعمتی دیگر از تو گرفته شود. پس خوشا به حال کسی که کارها و گفتارش برای خدا باشد و آفرین بر عالِمی که به دانش خود عمل کند. پس اگر از چنین انسانی پرسیده شود، پند و اندرز می دهد و گرنه خاموشی می گزیند. سخنش درست است و سکوتش از روی ناتوانی نیست. برای خود کارهایی را پسندیده که برای دیگران آن را ناپسند می شمارد.

بدان پسرم، به درستی کسی که سُخنش نرم باشد محبتش در دل ها شعله ور می شود. خداوند تو را در راه راست موفّق گرداند و به قدرت خودش از فرمانبردارانش قرار دهد؛ زیرا او بخشنده و بزرگوار است.

یوزبیت

درباره هادی قربانی

دانش آموخته زبان و ادبیات انگلیسی، علاقمند به بازتولید متن قصه و داستان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یوزبیت